In 2007 opende in Wageningen het Restaurant van de Toekomst zijn deuren. Op het eerste gezicht lijkt het een normale universiteitskantine, maar achter de schermen blijkt een geavanceerd onderzoeksinstituut schuil te gaan. Hier wordt onderzocht welke factoren van invloed zijn op het eetgedrag van mensen.
Om er achter te komen hoe verschillende omgevingsfactoren de keuzes van de proefpersonen beïnvloeden, wordt er geëxperimenteerd met de presentatie van het voedsel en de inrichting van de kantine. Terwijl de mensen zitten te lunchen worden ze geobserveerd met camera’s, weegschalen en speciale stoelen die de hartslag kunnen meten. De proefpersonen van de kantine bestaan uit medewerkers van de universiteit die vooraf toestemming hebben gegeven voor het onderzoek.
Boven de kantine bevinden zich laboratoria waar onderzoek wordt verricht naar smaaksensaties. Hier krijgt de proefpersoon via slangetjes in de neus en mond verschillende geuren en smaken toegediend om die vervolgens te beoordelen. Door middel van sensoren worden kauwbewegingen geanalyseerd en er kan een heuse ‘tong-echo’ gemaakt worden. De onderzoeken worden enerzijds verricht in opdracht van voedselproducenten die op zoek zijn naar manieren om hun verkoopcijfers te verhogen. Anderzijds wordt er onderzoek gedaan naar manieren om de consument te verleiden tot een gezonder eetpatroon.

Het Restaurant van de Toekomst is gevestigd in een voormalige bollenschuur uit 1946. GAJ Architecten kreeg de opdracht om het gebouw geschikt te maken voor deze bijzondere functies. Een laboratorium waarin verschillende proefopstellingen worden getest vraagt om een neutrale uitstraling en een flexibele indeling. De architectuur mag geen stoorzender worden voor het onderzoek. Er is dus vooral naar gestreefd een prettige lichte ruimte te creëren, waarin de onderzoekers hun eigen sfeer kunnen neerzetten.
Op de begane grond is de borstwering verwijderd en zijn de ramen doorgetrokken tot op de grond. In het schuine dak zijn reusachtige kapellen gebouwd die de zolder tot een volwaardige verdieping hebben gemaakt. De kopgevel is veranderd in een glazen trappenhuis dat een gastvrije schakel vormt tussen de begane grond en de zolder.
Het interieur is terughoudend vormgegeven. De meeste muren zijn wit of lichtgrijs, met een enkel groen accent. De vloer is bekleed met bamboe. De flexibiliteit van de ruimte zit hem vooral in het verplaatsbare meubilair en een ingenieus lichtsysteem. Verder zijn er bijzonder veel stopcontacten en aansluitpunten voor de camera’s, zodat elke proefopstelling mogelijk is.
Hoewel de architectuur duidelijk ondergeschikt is aan de functie van het gebouw, heeft GAJ Architecten toch een aangename omgeving weten te scheppen met een ingetogen esthetiek.